emsta ważniejsza niż życie

Rozmowa ze słynnym palestyńskim psychiatrą o tym, co kieruje zamachowcami-samobójcami. Wówczas, w 2002 roku, był to fenomen prawie wyłącznie palestyński - wkrótce potem tę metodę walki przejęli z powodzeniem Irakijczycy i Afgańczycy.

Pod tym nieco pretensjonalnym tytułem kryje się korespondencja z obozu uchodźców palestyńskich w Dżeninie, zrównanego z ziemią przez siły izraelskie w kwietniu 2002. Byłem jednym z pierwszych dziennikarzy, którzy tam dotarli. Do tego krótkiego tekstu, który wraz ze zdjęciami Piotra Janowskiego zajął całą pierwszą stronę GW, mam sentyment także z innego powodu - pisałem go w warsztacie samochodowym gdzieś po drodze, wśród śrubek i smarów, gdzie dało się podłączyć laptopa do prądu. Poniżej opublikowana dzień później opowieść Palestynki z Dżeninu, w której domu zainstalowali się izraelscy żołnierze podczas pacyfikacji obozu.

Portret Suchy Arafat, żony legendarnego przywódcy palestyńskiego, kontrowersyjnej i zupełnie doń nie pasującej.

Relacja z pogrzebu Jasera Arafata w Ramallah. Co by o nim nie mówić - był to jeden z najciekawszych polityków XX wieku.

Korespondencja ze Strefy Gazy, jednego z najnieszczęśliwszych miejsc na ziemi, gdzie spotkałem się m.in. z szefem zbrojnego ramienia Islamskiego Dżihadu.

O samosądach dokonywanych przez Palestyńczyków na swoich rodakach, których uznano winnymi kolaboracji z Izraelem. Korespondencja z Betlejem.

Na koniec - Palestyna to nie tylko wojna i zamachy. Oto Nachum Szifren, jedyny na świecie surfujący rabin, śmiganiu po falach nadał wymiar mistyczny.